Hulp bij inloggen     winkelwagen
hands

Nieuws en meer Tijd voor maatwerk

Docentencolumn - Muziek op de kop

Muziek op de kop – lesgeven in coronatijd

Muziekdocent is een prachtig vak. Al bijna 20 jaar probeer ik wekelijks zo’n 400 gretige koppies met 800 paar ongeduldige handen te loodsen op een school waar een creatief en mondig publiek huist, RSG Pantarijn in Wageningen. In ons muziekonderwijs staat het samen musiceren en experimenteren centraal; de magie van het samenspel, dat kippenvelletje dat je elke keer weer krijgt als het lúkt. Als er ineens écht muziek klinkt, als er een brede glimlach op het gezicht van mijn mavo 1 leerling verschijnt als het loopje op de basgitaar ineens wél gaat. “Mevrouw, dit is tof! Hoeveel kost zo’n ding?”

Cue maart 2020. Ineens gaat de school op slot en zit ik in mn hobbykamer met mn laptop op een strijkplank. Ik zucht even diep, omdat ik me al snel realiseer wat dit gaat betekenen voor ons vak. Het voelt alsof er een ader wordt dichtgeknepen, alsof alles wat mijn baan zo gaaf maakt ineens weg is. Want sámen spelen, dat is nou net iets wat online niet te doen is. De theorie pakken we makkelijk op door Youtube filmpjes en apps. Ook is onze methode Intro prima uitgerust op zelf opdrachten maken en nakijken. Alleen dat spelen…daarbij moeten we nu enorm improviseren.

Wij werken momenteel hybride, met steeds de helft van de klas op school. De thuisblijvers geef ik weektaken, want achter mijn bureau blijven voor hen én tegelijk musicerende kids in het lokaal ondersteunen is gewoon geen doen. Helaas heeft bijna niemand thuis een instrument. Leerlingen werken daarom samen op een recordable online keyboard. Componeren doen ze ook in de cloud via Bandlab. Ook sturen ze zangopnames in via YouTube of de Intro site.  Zo blijft het vak nog een beetje praktisch al zitten ze thuis. Mij collegae op “Toffe songs en meer” wisselen ook ervaringen en materiaal uit om onze thuisblijvers te blijven prikkelen en elkaar een hart onder de riem te steken. 

Op school zijn de kleine klassen een verademing en ik hoor menig collega zich afvragen of die niet kunnen blijven. Nu ben ik wekelijks coach van 3 kleine bandjes per les en de leerlingen genieten van de persoonlijke aandacht die ik ze ineens kan geven. De kwaliteit van hun samenspel schiet omhoog. Ook de examenklas heeft dit jaar een mazzeltje gekregen in de vorm van haar jaarlijkse eindcompositieconcert; dit keer in de prachtige grote zaal van onze Junushoff, die dit gul aanbood omdat het podium toch maar stof stond te vangen. We houden het er denk ik maar in, zo’n gave locatie om onze kids te laten shinen. 

Wat is het even heftig.. voor de kids, voor ons. Ik ben kapot van het steeds weer opnieuw aanpassen, van het eeuwig improviseren, van het poetsenpoetsenpoetsen. . Toch verwonder ik me over ons aanpassingsvermogen en onze creativiteit. Ik zie hoe wij als school, als community en als mensen elkaar hier doorheen slepen. En dat maakt me trots! Trots op ons vak én ons doorzettingsvermogen. Het staat allemaal even op de kop, maar we landen vanzelf wel weer op onze pootjes.

Top 5 Tips voor extra digilessen:

Tessa Waalderbos, al bijna twintig jaar muziekdocent, is werkzaam op RSG Pantarijn in Wageningen. Ze geeft ons in deze column een inkijkje in haar huidige werkweek en laat ons zien wat er bij hybride onderwijs in de muziekles komt kijken.