Van twijfel naar goud: Fleur ontdekt haar kracht bij Skills Heroes

Lessen ontwerpen onder hoge tijdsdruk, presenteren voor een volle zaal en kinderen bij de les houden op een drukke beursvloer. Tijdens Skills Heroes kregen deelnemers flinke uitdagingen voor de kiezen. Fleur Lucassen uit Wierden deed dit jaar mee aan deze wedstrijd voor mbo-studenten en won goud in de finale. “Ik stond te springen op het podium, zo blij was ik.”

Dat veranderde toen ze ervoor gevraagd werd. “Mijn mentor had me op mijn stageplek bezig gezien met kinderen en was super enthousiast. ‘Meld je aan voor Skills Heroes!’, zei ze.” Zelf vroeg Fleur zich af of ze daar wel goed genoeg voor was. “Maar ik hou van uitdagingen en dit leek mij een hele leuke.”

Ze besloot mee te doen.

Naar de voorronde De eerste stap was een selectieronde op school. Want in de beroepscategorie Onderwijsassistent wilden vier studenten van het ROC deelnemen aan de wedstrijd en er was maar plek voor één. “We moesten elk een les ontwerpen en presenteren”, zegt Fleur. “Dat werd beoordeeld. En ik werd gekozen.”

Daardoor mocht ze naar de landelijke voorronde van Skills Heroes. Hier kregen 27 kandidaten verdeeld over 3 dagen verschillende opdrachten van lesontwerpen tot het maken van een thematafel voor kleuters. “Dit moesten we onder hoge tijdsdruk uitvoeren.” Er werd niet alleen didactische kennis getest, vertelt ze. “De jury keek ook naar andere dingen. Hoe ga je om met stress? Hoe creatief ben je? Kun je improviseren?”

Naar de finale “Aan het eind van die voorronde hoorde ik dat ik door mocht naar de finale. Fantastisch! Maar het werd opeens ook extra spannend.” Studenten van haar opleiding hadden al meerdere jaren achter elkaar goud gewonnen. “Dat schiep toch verwachtingen op school. Maar ik wilde zelf ook zo ver mogelijk komen. Ik wilde later niet hoeven denken: ‘Ik had méér kunnen doen.’” Dus stortte ze zich wekenlang in een intensieve voorbereiding. Samen met docenten en oud-deelnemers bekeek ze finale-opdrachten uit voorgaande jaren, oefende ze met lessen voor verschillende leeftijden en besprak ze mogelijke aanpakken. “We kwamen wekelijks samen om te sparren”, zegt Fleur. “Hoe dichter we bij de finale kwamen, hoe langer die bijeenkomsten werden.” Zo kwam ze klaargestoomd aan in de Brabanthallen, waar de tweedaagse finale eind maart plaatsvond.

Naar de winst Schrijf een onderwijsvisie. Verdedig die. Bouw een maquette van jouw ideale school. Maak een draaiboek voor een schooljubileum. Voer een pauze-activiteit uit. En notuleer een oudergesprek. De opdrachten tijdens de finale waren minstens zo divers als tijdens de voorronde. Opnieuw telde niet alleen het eindresultaat. “Zo moest ik één onderdeel samen met een mededeelnemer uitvoeren. De jury beoordeelde wat we gemaakt hadden, maar ook hoe we hadden samengewerkt.” Wat ze de spannendste opdracht vond? Fleur: “De rekenles die ik moest geven aan kinderen uit groep 4 midden op de beursvloer van de Brabanthallen. Er liepen duizenden mensen langs.” De kinderen waren eerst afgeleid door al die beweging en geluiden. Maar toch wist Fleur rust te creëren. Ze zette de kinderen dicht bij zich en hield ze hun aandacht vast met enveloppen vol opdrachten en spelletjes. “Dan zei ik geheimzinnig: ‘Ik heb nóg een envelop…’ Dat maakte hen nieuwsgierig, waardoor ze op bleven letten tijdens de rekenles.” Die eigen aanpak past bij hoe Fleur naar onderwijs kijkt. “Ik merkte dat ik andere keuzes maak dan andere deelnemers. Niet omdat ik per se anders wil zijn, maar omdat ik steeds begin bij dezelfde vraag: wat hebben kinderen nodig om verder te ontwikkelen? Welk leerdoel past hier? En hoe kan ik dat het best overbrengen? Mijn standpunt is dat elk kind gezien dient te worden.” Toen Fleur klaar was, volgde het oordeel. Ze bleek bij de beste drie te zitten. Op het podium werd bekendgemaakt wie brons, zilver of goud kreeg. “Je staat daar met ruim vierduizend mensen om je heen. Je ziet hoe de bronzen medaille wordt uitgereikt. Dan besef je dat je nog kans maakt op goud. En opeens hoor je: ‘De eerste prijs is voor Fleur Lucassen!’” Dat moment voelde onwerkelijk en prachtig tegelijk. “Ik stond echt te springen op dat podium. Ik was zó blij.”

Naar de toekomst De winst heeft haar niet alleen een gouden medaille opgeleverd, maar ook extra vertrouwen in zichzelf – van haar keuze voor het onderwijsveld tot haar manier van werken. “Tijdens de wedstrijd dacht ik niet alleen: ‘Wow, ik sta hier.’ Ik voelde ook: ‘Ik kán dit.’ Tijdens mijn opleiding twijfelde ik nog wel eens of ik dingen niet te veel op mijn eigen manier deed. Maar deze wedstrijd liet me zien dat mijn aanpak werkte. Bijvoorbeeld hoe ik kinderen actief en nieuwsgierig wist te houden op die drukke beursvloer.” Op haar stage durft ze nu sneller keuzes te maken waarvan ze denkt: dit helpt deze groep op dit moment, ook al wijkt het af van het plan of de handleiding. “Bovendien weet ik zeker wat ik na deze mbo-opleiding wil doen. Ik wil doorstromen naar de pabo met als speciale richting de zorgkant, de aandacht voor de thuissituatie van leerlingen. Elk kind verdient het om zich gezien en veilig te voelen.”